at a glance
Top

Βλέποντας την «Παρείσφρηση»

κείμενο | μίλτος τόσκας */* επιμέλεια |  ιάκωβος καγκελίδης

και η σιωπή, μια αποδοχή δίχως επιστροφή

Πολλές φορές ο ελληνικός τίτλος που αποδίδεται σε μία ξένη ταινία είναι άστοχος, στην προκειμένη περίπτωση όμως, πιο εύστοχος δεν θα μπορούσε να είναι. Ο Σπάικ Λι, στα 61 του χρόνια, επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη με μία αληθινή ιστορία, που εξελίσσεται σ΄ ένα δριμύ κατηγορώ για την εποχή, που τείνει να απολέσει όλες τις άμυνες και την ηθική της. Σε τι θα διαφέρουμε τότε άραγε από τα ζώα, όταν πια μας κυριεύσουν τα ένστικτα κι η λογική χαθεί;

Η σύνδεση γίνεται με μία άλλη εποχή. Βρισκόμαστε στη δεκαετία το 1970 στην Αμερική. Ο Ρον Στάλγουορθ γίνεται ο πρώτος Αφροαμερικανός αστυνομικός στο τμήμα Κολοράντο Σπρινγκς, σε μία εποχή μεγάλων αναταράξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι «Μαύροι Πάνθηρες» είναι έτοιμοι να εξεγερθούν, ενώ η Κου-Κλουξ-Κλαν, μία ακροδεξιά οργάνωση οργανώνει μεθοδικά την εξόντωσή τους. Ο Ρον βρίσκεται στη μέση, αλλά δείχνει αποφασισμένος, να δείξει πως δίκαια κέρδισε το σήμα του.

Βουτιά στο πως λειτουργούν οι μυστικές υπηρεσίες, προκειμένου να ξεσκεπάσουν κινδύνους για το δημόσιο συμφέρον. Μάθημα ιστορίας, η οποία νομοτελειακά, αν δε μας γίνει μάθημα, επαναλαμβάνεται. Μία περιπέτεια δράσης, με στοιχεία χιούμορ, που αποφορτίζουν τον θεατή σε μία ταινία που έχει διάρκεια 135΄, αλλά δεν σε κουράζει στιγμή. Αναμένεις την κορύφωση κι όταν αυτή έρθει, μία ακόμα ανατροπή σε περιμένει.

Ένα άκρως επίκαιρο, επείγον, πολιτικό σχόλιο για τον κόσμο μας. Μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί άλλωστε η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, από τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ ανέλαβε τα ηνία του Λευκού Οίκου. Η σιωπή είναι απλά αποδοχή, μίας κατάστασης, που δε θα έχει επιστροφή. Με μία απαλή μουσική, που δημιουργεί γέφυρα στις κομβικές σκηνές κι ένα καθολικό μήνυμα ειρήνης και συνύπαρξης, πέρα από τις επιμέρους διαφορές.

Ο Τζον Ντέιβιντς Ουάσιγκτον, υιός του Ντένζελ, είναι το πρόσωπο κλειδί για την επιτυχία. Έχει όλο το παρουσιαστικό και το ταλέντο για να υποδυθεί εξαιρετικά τον πρωταγωνιστή, εγκλωβισμένο στα «θέλω» και τα «πρέπει». Δίπλα του ο Άνταμ Ντράιβερ, που είδαμε στο Silence και στο Paterson, σε έναν διαφορετικό ρόλο, που αποδεικνύεται κομβικός, καθώς οι δύο τους μοιράζονται την ίδια ταυτότητα.

Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες, Βραβείο Κοινού στο Λοκάρνο για μία βαθιά αντιρατσιστική κατάθεση ψυχής. «Δεν υπάρχουν Αράπηδες, μόνο Άνθρωποι». Μομφή για όλο το παγκόσμιο σύστημα και το πως εξυπηρετεί πρόσκαιρα καταστάσεις και συμφέροντα, προς αποπροσανατολισμό του συνόλου και μετά απλά η ζωή συνεχίζεται…

Αφιερωμένο στην κοπέλα, που έπεσε νεκρή, ύστερα από δολοφονική επίθεση ακροδεξιών με Ι.Χ., τον Αύγουστο του 2017 σε διαδηλώσεις κατά της ΚΚΚ. No place for hate…