at a glance
Top

O Τζόκερ, ο Φρόιντ και η αξία της ζωής

κείμενο | νίκη ζερβού */* φωτογραφίες | νίκη ζερβού

Ταλαιπώρια μετά μουσικής

Είδα το Τζοκερ. Μην κλείσεις το παράθυρο τύπε που δεν το είδες ακόμη, δε θα σποϊλάρω. Διάβασε την ταλαιπώρια μου που σήμερα είναι κοινωνικού ενδιαφέροντος και αποφάσισα να ασχοληθώ με τα προβλήματα του κόσμου.

Αν κατάλαβα κάτι απ’ αυτήν την, βαθιά ρεαλιστική, ταινία είναι πως τα προβλήματα του κόσμου θα μπορούσαν πάρα πολύ εύκολα να λυθούν με μια αγκαλιά. Ξέρετε πως δεν είμαι γλυκανάλατη οπότε, το επιχείρημά μου έχει τις ρίζες του στον Φρόιντ. Η πρώτη αγκαλιά είναι της μάνας. Εμπνέει την σιγουριά, την αυτοπεποίθηση και το αίσθημα του ανήκειν. Έπειτα, η αγκαλιά των φίλων, το αίσθημα της αποδοχής, της κοινωνικής ολοκλήρωσης. Τέλος, η αγκαλιά του συντρόφου, η ερωτική ικανοποίηση (και ολοκλήρωση, αν είσαι τυχερός).

Η αγκαλιά με την κυριολεκτική και μεταφορική έννοια, βοηθά έμπρακτα το άτομο να λύσει απλά τα προβλήματα του εαυτού και το προετοιμάζει για άλλα προβλήματα οικονομικής, πολιτικής ή υλικής υπόστασης.

Γεννημένη επιστήμονας παιδί μου (φτου φτου φτου).

Με πιο απλά λόγια: Μην απορρίπτετε έτσι απλά ανθρώπους, το κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό που πιστεύετε. Μην κρίνετε, μην κοροϊδεύετε, φερθείτε με συμπόνια και κατανόηση. Και, όχι, δεν είμαι εγώ ο τέλειος άνθρωπος που τα κάνει όλα αυτά και ήρθε στην γη σαν δεύτερος Μεσσίας.  Αυτό που κάνω, όμως, είναι να σκέφτομαι λίγο παραπάνω τι μπορεί να προκαλέσουν τα λόγια και οι πράξεις μου γιατί μπορεί καμία μέρα να έρθει ένας τύπος ντυμένος κλόουν και να με τιμωρήσει για τις πράξεις μου.
Κλόουν= ερινύες, θεία δίκη, κάρμα, μοναξιά, κατάθλιψη, παχυσαρκία απ’ το φαΐ που περιμένεις να γεμίσει το κενό και όλα τα κακά του κόσμου.

Και πρέπει επιτέλους να πάψουμε να είμαστε τόσο σκληροί με τον εαυτό μας και τους άλλους. Τα πράγματα είναι πολύ απλά και ο σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος και συνεπώς η ολοκλήρωση ενός κύκλου. Η αξία, όμως που δίνουμε στην ζωή μας είναι ό,τι μεσολαβεί πριν τον θάνατο.

Επιλέγεις τι κάνεις, επιλέγεις ποιος είσαι, επιλέγεις τι θέλεις να αφήσεις πίσω σου. Αν ήμουν Ινδουιστής και πίστευα στην μετενσάρκωση θα σου έλεγα πως αν δεν είσαι εμπαθής  θα γεννηθείς σκουληκαντέρα. Προτιμώ όμως, να σου πω, πως είναι στο χέρι σου το αν θα είσαι σκουληκαντέρα με τις πράξεις σου σ’ αυτήν την ζωή.

Ή όπως είπε κι ο Τζόκερ: Τι παίρνεις όταν διασταυρώνεται ένας μοναχικός ψυχοπαθής με μια κοινωνία που τον εγκαταλείπει και του φέρεται σαν σκουπίδι;
Παίρνεις αυτό που σου αξίζει!

Α! Δείτε το Τζοκερ όσοι δεν το είδατε. Θα καταλάβετε.