at a glance
Top

Συνέντευξη της παράστασης «Jazz for kids: Η ιστορία ενός ρυθμού»

ΕΡ.1: Γύρω από ποιον άξονα κινείται το βασικό θέμα της παράστασης;

ΑΠ. Η παράστασή μας αποτελείται ουσιαστικά από δύο παράλληλες ιστορίες τις οποίες διηγείται μια συμπαθητική  γιαγιά ,η “ Jazz”. Η πρώτη ιστορία αφορά  μία ομάδα ανθρώπων που φεύγει από την Αφρική, κουβαλώντας  μαζί  τα στοιχεία της μουσικής τους  παράδοσης. Τους παρακολουθούμε στο ταξίδι  τους από τον τόπο που άφησαν, μέχρι τη ‘γη της επαγγελίας’ και γινόμαστε μάρτυρες της εξέλιξης  της παραδοσιακής τους μουσικής, σε αυτό  που σήμερα ονομάζουμε Jazz. Η δεύτερη ιστορία έχει να κάνει με ένα μικρό παιδί, το ΄Τραγούδι’ που ακολουθεί αυτή την ομάδα και δύο μάγισσες, τη ΄Χαρά’ και τη ΄Λύπη’ που το περιτριγυρίζουν και προσπαθούν να το πάρουν με το μέρος τους.

Την παράσταση ντύνει μουσικά, ζωντανά επί σκηνής, μια καταπληκτική Τζαζ μπάντα υπό τη διεύθυνση του καταξιωμένου Τζαζίστα Αλέκου Χρηστίδη και του μπαλέτου σε άρτια εκτελεσμένη χορογραφία της Ανούσκας Οικονόμου μαζί με τα εμπνευσμένα κείμενα του Δημήτρη Λέντζου, συνθέτουν τις δύο παράλληλες ιστορίες που αξίζει κανείς να έρθει να δει.

ΕΡ.2: Έχουμε ακούσει ότι αυτή η παράσταση είναι πολύ διαφορετική από τις άλλες, μια καινοτομία στο παιδικό θέατρο. Σε τι οφείλεται;

Ναι, είναι διαφορετική. Έχει πολλές καινοτομίες που ξεκινούν από το κείμενο, τη μουσική, τον τρόπο που έχει σκηνοθετηθεί και τις καταπληκτικές χορογραφίες. Κανείς μέχρι τώρα, από όσους έχουν δει την παράσταση, δεν έχει διαφωνήσει επ ‘αυτού.  Δεν είναι τυχαίο το ότι παίζεται δύο χρόνια συνεχόμενα στην Αθήνα και απ όσο γνωρίζω θα συνεχίσει να παίζεται και για άλλες δύο.

ΕΡ.3: Η παράσταση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το κίνημα τέχνης Bauhaus. Με ποιο τρόπο επιτυγχάνεται αυτό;

Όπως ξέρετε, το Bauhaus είναι ένα κίνημα τέχνης και αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του 30’ που έχει επηρεάσει τη ζωή μας μέχρι και σήμερα. Μάλιστα και φέτος, για το Γερμανικό Ινστιτούτο είναι έτος Bauhaus. Ένας  από τους κύριους εκφραστές του κινήματος είναι ο Wassily Kandinsky-ζωγράφος, μαθηματικός, αρχιτέκτονας και μουσικός. Ήταν η τέχνη που αποδόμησε τα στερεότυπα της εποχής. Η jazz είναι επίσης ένα είδος  που αποδομεί τη στερεοτυπική δομή της κλασσικής μουσικής και αναπτύχθηκε παράλληλα με το κίνημα αυτό. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι όλα εμπνευσμένα από τον Wassily Kandinsky. Το δε σκηνικό είναι βιντεοπροβολή και παρουσιάζει τους κυριότερους πίνακες του Kandinsky που συμμετέχουν στην ιστορία μας.

ΕΡ.4: Ποιο είναι το πιο εντυπωσιακό στοιχείο που συναντήσατε στην παράστασή σας;

Το τέλος της το οποίο είναι μια μουσική γιορτή που ξεσηκώνει γονείς και παιδιά μέσα σε μια πανδαισία χρωμάτων. Δε μπορώ να πω περισσότερα γιατί θα χάσετε όλες αυτές τις εκπλήξεις που υπάρχουν μέσα στο έργο.

ΕΡ.5: Μπορεί η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ JAZZ να βρει αντίκτυπο στη σημερινή μας κοινωνία;

Φυσικά μπορεί διότι είναι μια παράσταση διδακτική η οποία χωρίς να ΄κάνει μάθημα΄,τα λέει όλα. Με κύριο άξονα τον αντιρατσισμό, εμπεριέχει ποικίλα ανθρωπιστικά μηνύματα και διδάσκει πως οι άνθρωποι οι οποίοι ήρθαν ως σκλάβοι από την Αφρική, ‘επέβαλαν’ το ρυθμό τους και έχτισαν τα θεμέλια για αυτό που αποκαλούμε σήμερα jazz μουσική.

ΕΡ.6: Είναι η πρώτη φορά που έρχεστε στη Θεσσαλονίκη;

Φυσικά και όχι! Ήρθαμε και πέρυσι τον Απρίλιο, πάλι για μία παράσταση η οποία έγινε sold out ένα μήνα πριν! Το κοινό ενθουσιάστηκε, παιδιά και γονείς πέρασαν πάρα πολύ όμορφα και πιστεύουμε ότι όλοι όσοι ήρθαν την απόλαυσαν και είναι και ο λόγος που και φέτος έχουμε τόσο μεγάλη συμμετοχή από το κοινό. Φέτος θα υπάρξουν δύο παραστάσεις, δυστυχώς σε μία μόνο μέρα, στις 12/5 ώρες πέντε και εξήμισι. Την επόμενη μέρα, στις 13/5 θα κάνουμε μία παράσταση για σχολεία. Οργανώνουμε τον Οκτώβριο να έρθουμε για δύο-τρεις ημέρες και, σημειώστε το από τώρα, θα είμαστε εδώ και τα Χριστούγεννα!

ΕΡ.7: Τέλος, θα θέλαμε τους συντελεστές της παράστασης

Το κείμενο είναι του Δημήτρη Λέντζου, τη σκηνοθεσία  κάνει ο  Παναγιώτης Σπηλιόπουλος, τη μουσική επιμελήθηκε ο Αλέκος Χρηστίδης, οι χορογραφίες είναι της Ανούσκας Οικονόμου, στο τραγούδι οι  Ευδοκία Ράπτη, Μάρω Λιάπη, Ελένη Νζάνγκα, Αγγελική Παρδαλίδου. Οι ηθοποιοί και χορευτές μας  Ελένη Νζάνγκα, Μάρω Λιάπη, Αγγελική Παρδαλίδου, Ιωάννα Φλεμοτόμου, Ζακλίν Παλαμάρη, Άννα Κλιάφα, Αρά Μπογοζιάν. Τέλος το jazz κουαρτέτο αποτελείται από τους Αλέξανδρο Χρηστίδη στα κρουστά, Λευτέρη Κρητικό στο σαξόφωνο, Νίκο Δρογώση στο πιάνο, και το Νίκο Αγραφιώτη στο κοντραμπάσο. Η φωτογράφος της παράστασης είναι η  Μαρία Αγγελική Γκίντη. Την οργάνωση και  παραγωγή έκανε το Πολιτιστικό Πάρκο.

 

Τις ερωτήσεις έθεσε η Λιάνα Γαβριήλ στο σκηνοθέτη της παράστασης Παναγιώτη Σπηλιόπουλο.